Νόμος Κυπριακής Ιδιοκτησίας

Ο νόμος κυπριακής ιδιοκτησίας είναι συστήματα που προέρχονται από τον ευρωπαϊκό κοινό νόμο, και διαιρείται σε προσωπική και πραγματική ιδιοκτησία. Τα δικαιώματα ιδιοκτησιών είναι δικαιώματα πέρα από τα πράγματα, εκτελέσιμα ενάντια σε άλλα πρόσωπα. Σε αντίθεση, τα συμβατικά δικαιώματα είναι δικαιώματα εκτελέσιμα ενάντια στα ιδιαίτερα πρόσωπα. Έτσι είναι ιδανικό να αναφερθεί ότι η φυσαλίδα ακίνητων περιουσιών στο νησί επηρεάζεται βαριά από τον αμελή νόμο σε σχέση με την ιδιοκτησία.

Εφ' όσον συνεχίζουν οι εγχώριες τιμές της Κύπρου να αυξάνονται σε ένα ανησυχητικό ποσοστό, δεν υπάρχει κανένας λόγος για τους δανειστές να ανησυχήσουν για την ασφάλεια του δανείου που ενέκριναν και χρηματοδότησαν. Και σε αυτήν την πτυχή, ο νόμος ιδιοκτησίας στην Κύπρο δεν είναι διαφορετικός από το υπόλοιπο της Ευρώπης.

Ο νόμος ιδιοκτησίας της Κύπρου χαρακτηρίζεται από πολλές ιστορική συνοχή και τεχνική ορολογία. Η βασική διάκριση στα συστήματα κοινού νόμου είναι μεταξύ της πραγματικής ιδιοκτησίας (έδαφος) και της προσωπικής ιδιοκτησίας (κινητές περιουσίες). Το τμήμα του εδάφους και των κινητών περιουσιών έχει επικριθεί ως μη ικανοποιητικό ως βάση για τις αρχές του νόμου ιδιοκτησίας δεδομένου ότι συγκεντρώνει την προσοχή στα αντικείμενα των ενδιαφερόντων και όχι στις επιθυμίες τους .